Başında inanılmaz bir ağrı vardı. Gözlerini aralamaya korkuyordu. Aldığı nefesler bile ağrı olarak geri dönüyordu. Elini kaldırmaya mecali yoktu. Biraz daha öyle durup yavaşça gözlerini araladığında başında dikilen Büşra’yı gördü. Işık o kadar canını acıtıyordu ki Büşra’yı da saçlarının kızılından seçebilmişti. “Ne oldu bana?” diye fısıldadı. Yüksek sesle konuşursa başındaki ağrı artacakmış gibi hissediyordu.
Büşra ellerini telaşla birine vurup “Bayıldın canım, keşke onları göstermeseydim…” diye açıkladı durumu. Yerinde doğrulup başındaki ağrıyı görmezden gelmeye çalışarak “Böyle düşünme…” dedi. Son yaşadıklarını hatırlayınca yorgunluğuna rağmen yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi.
“Buket’i daha önce hatırladım ben, sadece kim olduğunu bilmiyordum…”
Büşra yanına oturup ellerini tuttu
