1997, Milano
Elindeki pastayı dökmeden masaya getirmeyi başardığında derin bir soluk aldı, henüz sekiz yaşına basmayan küçük Lorenzo. O kadar çok uğraşmıştı ki, annesinin sevdiği pastadan yapabilmek için. Çin aksanı gibi konuşan İtalyanca kadının yemek videosunu başa sarıp sarıp izlemişti. Zar zor anlamasına rağmen bıkmadan izlemişti başka biri olsa uğraşmazdı bile ama o annesinin sevdiği pastadan yiyeceği zamanki tebessümünü ve mutlu olduğunu görmek istiyordu.
Bir kere görse annesinin gülümsediğini... Dünyalar onun olurdu.
Annesi uzun zamandır odasındaydı, hiç çıkmaz nadiren evin içinde dolaştığı olurdu. Lorenzo bundan hoşnut olmasa da sesini çıkarmazdı. Babası eve günlerce gelmez geldiği zamanlar ise sadece gece yarısı olurdu. Lorenzo bazen babasının eve bir kadın getirdiğini düşünürd
