Saatime bildirim düşene kadar gözümü bir an bile kitaptan kaldırmadım. Zaten kitabın sayfalarına düşmüş de İstanbul sokaklarında 1800’leri yaşıyordum ve İstanbul yanıyordu sanki. Bildirimden sonra çimlerden kalktım ve pantolonumun arkasını kontrol ettim. Popom yeşil yeşil dolaşmak istemezdim. Sonra çöpümü atarak amfiye gittim. Kendime boş bir sıra bulup oturduğumda dibimde bir çocuk belirdi. Esmer karizmatik biriydi.
“Ben Orçun,” dedi tokalaşmak için elini uzatarak. “Sanırım temiz ders notları arıyorsun, Selvi’sin değil mi?”
“Evet, Selvi’yim. Ve evet temiz ders notları arıyorum.”
“Defne’yle konuştuk şimdi. Sana verebileceğim kelepir, iki sezonluk ders notlarım var.” Elindeki notların derslerini sıraladı. Kelepir dediğine göre kesin kazık yiyecektim. Umurumda mı?
“Ya harika olur aslınd
