Derin bir nefes aldı ve zile bastı. Babasının, uçağın inmeye yakın yolladığı konuma göre burada yaşıyorlardı. Bahçe’nin demir parmaklıklı kapısının ardında bir koruma göründü. Ya da şoför, bilmiyordu Selvi. Şoför hızla geldi ve kapıyı açtı. Önünü iliklemeyi de ihmal etmemişti. Selvi bu eve en son babası evlenmeden önce geldiğini hatırlıyordu. 15 yıl kadar olmuştu. Ve şoförü kesinlikle tanımıyordu.
“Hoş geldiniz Selvi hanım. Babanız beni bilgilendirdi. Sizi evde bekliyorlar, patikayı dümdüz takip ederseniz ulaşabilirsiniz.” Selvi başıyla onayladı ve adımlarını bahsettiği patikaya yönlendirdi. Beş dakikalık bir yürüyüşün ardından eve ulaştı. Babası zengindi, bunu biliyordu. Her ay düzenli para yatardı hesabına, babalık sorumluluğunu böyle atardı. Anneannesi hayattayken bu sorun değildi. Onu
