Etraf çok kalabalıktı. Ama bu da kimsenin beni görmemesini sağlayabilirdi. Yine de her yerde kameralar vardı. Mobeseler, dükkanların güvenlik kameraları, üniversiteye ait kameralar. Bunun getirdiği bir öz güvenle olsa gerek sırtım dikleşti. Yüzünde sinsi diyebileceğimiz bir gülümseme vardı. Bir şey planlıyor. Kaşı beyazlı adamı aradı gözlerim.
“Selvi,” dedi yine bana o gün ki gibi. Bakmadım. Ellerinde telefonla gezen turistlerin arasında takipçimi arıyordum hala. Sonra kafama dank etti. Tabi ya! Elimde çok iyi bir koz vardı. Hemen telefonumun kamerasını açtım ve canlı yayın açtım. Sosyal medya her zaman kurtarıcı olacak sanırım. Takipçi kitlemin yoğunlaştığını söylemiştim daha önce, böyle bir canlı yayın tabi ki popülaritemi arttıracaktı.
“Ne istiyorsun benden?” diye sordum karşısına di
