“Baban evde miydi Selvi?” dedi Can şaşırarak. Yazık, bu hikayede yanan sen oldun.
“Tek sorun bu mu şu an?” dedi Derya abla, gözleri ateş saçıyordu. “Sen Selvi’yle... Nasıl?” konuşup doğru dürüst cümle kuramadığı ilk andı bu sanırım.
“Konumuz bu değil elbette ama önemli bir nokta.”
“Ben az önce babamın çalışma odasından çıktım,” dedim Can’ı iterek, paçalarımı toplarken devam etti. “Sevişirken bastım onları.”
“Sende bastın demek sonunda. Ben sık sık basıyorum da.” dedi Can bezmiş bir ifadeyle.
“Biz evliyiz oğlum. Siz! Sen! Selvi! Ay aklımı kaçıracağım!”Öfkeyle volta atmaya başladı Derya abla. Babam onu da kendine benzetmiş.
“Sen benim kızıma bunu nasıl yaparsın!” diye bağırdı banam sanki Can baba zorla saldırmış gibi. “Sen benim oğlumdun.” Yani babam dramaqueen’likte Adnan beyi geçer
