Pazartesi dersim 11’deydi. Ve ders Selim’in asistanlığını yaptığı Cumhuriyet Devri Türk Edebiyatı’ydı. Trafik saati geçtiğinden 10’da bile çıksam yetişeceğim. Sekize kadar yattım, uyandığımda herkes çıkmıştı. Can da dahil. İyi ki çıkmış ağzımı bozmak istemiyorum. Sabah rutinimi halledip üzerimi giyindikten sonra alt kata inmiş, sandviç yapmak için mutfağa gitmiştim. Yumurtasından reçeline bir kahvaltı tepsisi beni bekliyordu. Vay be!
“Kahvaltını nereye hazırlayayım?” diye sordu Meliha abla.
“Bilmem ki,” dedim şaşkınlığımı atamadan. Bu evde hazır kahvaltıya oturmaya hala alışamamıştım.
“Diğerleri kahvaltı etmeden çıktılar, hava çiçek gibi bahçeye kurabilirim isterseniz.” dedi gülümseyerek. Seviyorum bu kadını.
“Tamam o zaman,” dedim ve mutluluk yüklenmiş olarak salona döndüm. Masanın ü
