Babadan Yaralı
Zeynep Buraya ilk geldiğimde kötü bir karşılama yaşamıştım hatta neredeyse kovulmuştum ama ayrılırken oldukça keyifliydim. Gerçekten Ateş Bey'e yardımcı olmak istiyordum ve bunun için büyük bir adım atmıştık. Gerçi programı hazırlarken, sürekli dip dibe olmak, kolunun koluma çarpması, gülümsemesini yakından görmek, kokusunu solumak... Bunlar beni epey zorlamıştı ama yine de işime odaklanmayı başarmıştım. Ateş Bey'in yanından ayrılırken ne kadar beni bırakmayı teklif etse de reddettim. Önce eğitime ardından da Tuğçe abla ile görüşmeye gidecektim. Bunları detaylı anlatmamı istemedikleri için ben de Ateş Bey'den saklamak zorunda kalıyordum. Zorlu geçen iki saatlik eğitimin ardından, Tuğçe abla beni salondan aldı ve onun evine gittik. Kahvelerimizi alıp balkona geçtik ve konuşmaya başladık.
- Yazar
