Defne, kucağına alıp yavaşça doğruldu. Eve doğru yürürlerken, Çınar da sessizce takip ediyordu. Küçük çocukların yanında, sinirine hakim olmayarak en büyük hayatı yaptığını düşünüyordu. Bakışını Masal'a çevirdi, ellerini annesinin boynuna dolmamış, başını da omzuna yaslamıştı.
....
Eve giriş yaptığı gibi, kızını kucağından indirip genç kadın önüne eğildi. Biraz daha sakinleştiğini görebiliyordu.
"Bebeğim, üzerimizi değişelim mi?"
"Evet"
Defne elinden tutup odaya yol aldı. Çınar gidişlerine bakıp salonda bulunan koltuğun üzerine oturdu. Düşünüyordu, ya küçük kızdan bir daha sevgi göremezse? Ya bir daha yanına yaklaşmazsa? Derin bir nefesle bekledi.
....
Masal, üstünü değiştiren annesinin gözlerine bakıyordu. Eve geldiği andan beri dalgın ve durgundu.
"Anne"
Defne gözlerine baktı.
