Dedi şaşkınlıkla elindeki poşetle gülümseyen adama. Halbuki az önce apar topar evden göndermişti onu. Küçük kızının sevinçle koşuşunu izledi .
"Çınar!!!"
Boynuna sarıldığında, Çınar bakışını şaşkınlıkla izleyen genç kadına çevirdi.
"Şirkete gitmek için evden çıkmıştım, birlikte kahvaltı ederiz diye düşündüm"
Masal hızla annesine yaklaştı. Yüz ifadesini değiştirdi, genelde annesini bir şeylere ikna etmeye çalışırken takındığı bir ifadeydi.
"Anne, Çınar bizimle kahvaltı etsin mi?
Çınar elindeki poşeti doğrulttu. İçerisinde, pastaneden aldığı börek ve poğaçalar vardı. Bakışını adama çevirince, söylediği yalanı zihninde tekrar edip gülümsedi.
"Evet annecim"
Masal sevinçle zıplayıp genç adamın boynuna atladı yeniden. Elinden poşeti alıp içeri koşarken, Defne ayakkabılarını çıkaran adama
