Gönül’den
Esinle vedalaştım. Onun desteği olmasaydı asla bu kadarını bile başaramazdım. O, benim oğlumu kurtaran kişiydi. Eğer onu o gün almasaydı şimdi Çakır olmayacaktı. Yıllar sonra bunun sebebini çok açık bir şekilde anlamıştım. Kendi kızının kaderini kurtarmıştı…
“Bundan sonra mutluluk seni bulsun,” diye fısıldadı.
“Merak etme, mutluluğu bulmak için çabalayacağım. Bugün sıkıntı çektim diye yarın da aynısı olacak diye bir şey yok,” dediğimde hayranlıkla bana baktı.
“Çok güçlüsün, Gönül. Eğer kızımız olursa senin gibi olmasını isterim,” diye fısıldadı. Gözyaşları akmaya devam ediyordu. Yaşadıklarımın sadece bir kısmını babam biliyordu. Hepsini bilen tek kişiydi. Onun da çok üzüldüğünü görebiliyordum.
“Bundan sonra sen de ne olursa olsun güçlü olacaksın. Belki görüşemeyiz ama kal
