37.BÖLÜM
Beray'dan, Birkaç gün sonra Savaş’ın tamamen delirdiğini söylediler. Ve daha sonra ölüm haberi gelmişti. Rahatlamadım desem yalan olurdu çünkü rahatlamıştım. Ne benim elime ne bir başkasının eline kanı bulaşmamıştı. O, çok sevdiği gururunu yine ayaklar altına koymadan kendi cezasını kesmişti. “Beni affet” yazmıştı duvara kanıyla. Artık ölüp gitmişti. Kavgamız bitmişti. Esaretim bitmişti. Ama ben affetmedim, edemezdim. Yaptıklarının bedelini umarım ödüyordur. Her şey bir yana, artık hayatıma odaklanma ve kendi ayaklarımın üzerinde durma vaktiydi. Önce açıktan okuyacak, o esnada çalışacaktım. Tabii iş bulabilirsem. İnternet üzerinden yapabileceğim işleri araştırdım. En basit kasiyerlik için bile en az lise, tercihen üniversite mezunu arıyorlardı. Memleketin geldiği hale bak! Üniversite me
- Yazar
