39.BÖLÜM
Sabah olduğunda Barlas evde yoktu. Duruyu çağırmıştım. Olanları konuştuğumuzda bana hak vermiş fakat biraz fazla sert çıktığımı söylemişti. “ama Duru yeniden birinin gölgesi ve emirleri altında yaşamak, sırf canı öyle istedi diye onun bana dayattıklarını yapmak istemiyorum.” Gözleri merhamet ile yumuşadı, “ben seni anlıyorum. Eminim oda seni anlayıp hak verecektir.” “Aslında” diye başladı söze, yüzünden belirsiz bir ifade geçti. “bir şey diyeceğim ama hemen karşı çıkma” Başımı salladım olumlu anlamda, “bizim alt kat Bayadır boş ufak ama idare eder. Annem kullanmadığı bütün mobilyaları oraya koymuştu. Söylerim itiraz edeceğini sanmıyorum aksine memnun olur. Bir süre idare edersin kendini toparlar, yeni bir ev bulana kadar. Ha baktın ki orada idare edebiliyorsun gitmez kalırsın...” “b
- Yazar
