İşe geri dönmek garipti. Ofise ilk adımımı attığımda kapıyı çarpıp çıktığım an zihnimde canlanarak tüm vücudumu ürpertti. Bakışlarım koridorun başındaki Demirka'ın odasına kaydı ancak gözlerimi oradan hızla çekerek kendi odama doğru yöneldim.
Can odamın önündeki küçük masasında oturmuş bilgisayarında bir şeyler yaparken kafasını kaldırıp beni gördü ve yerinden kalkarak yanıma geldi. Yüzünde büyük bir sevinç biraz da rahatlama vardı. “Dora hanım, sonunda!” diyerek beni kapıda karşıladı. “Eğer bugün de gelmeseydin ben de istifamı verecektim." Diye eğilip fısıldarken devam etti. "Herkes bir yandan çekiştirdi, canım çıktı kıymetini çok daha iyi anladım."
Gülümseyerek durdum ve ona döndüm. Gözlerinin altında beliren yorgunluk çizgileri daha da derinleşmişti sanki. “Can, sen burada harika b
