Sabah gözlerimi açarken bir ağırlık hissettim. Uykunun tatlı sersemliği henüz üzerimden kalkmamıştı, ama bedenimin her bir hücresinde ince bir sızı vardı. Yorgundum, ama garip bir şekilde bu yorgunluk huzurluydu; sanki bir zaferin bedeli gibi.
Şafağa az kala Demirkan beni sonunda rahat bırakmıştı. Daha doğrusu kendi arzularına doyması şafak vaktine kadar sürmüştü. Yatakta dönüp dururken onun sıcaklığının artık yanımda olmadığını fark ettim. Elimi yatağın diğer tarafına uzattım. Soğuktu. Çarşaf bir süre önce kalktığını haber veriyordu.
İçimde belirsiz bir rahatlama hissettim. Onu burada bulmamak, aslında daha iyi hissetmemi sağlamıştı. Bu sabah, o parlak bakışlarıyla beni incelemesini yine o keskin dille üzerime gelmesini istemezdim. Dün gece arzulu, tutkulu, vahşi bir adam olmuştu. Her s
