“Güzel,” dedi, daha çok kendi kendine konuşur gibi, dudaklarının kenarındaki alaycı kıvrımı fark etmemem mümkün değildi. Artık sinirlerim iyice gerilmeye başlamıştı. Benimle oyun oynuyordu, bu çok açıktı, ama benim oynamak istediğim oyun bu değildi. Sona çok ihtiyacım vardı ve bu oyunun kazananı olmayı bekliyordum.
“Rahatlamak istiyor musun?” diye sordu, işaret parmağı göğsümün ucunda küçük daireler çizerken. Her hareketi bedenimde yankılanıyor, bacaklarımın arasındaki gerilimi artırıyordu. Sorusunu sorarken gözlerindeki derin ifadeye kilitlenmiştim. Ona yalvarabilirdim, bundan utanmazdım bile. Başımı aşağı yukarı salladım, kelimeler şu an bana fazla geliyordu.
O ise hâlâ sakin, hâlâ tamamen kontrol sahibiydi. Giyinik hâliyle önümde dikilirken beni bu kadar savunmasız bırakmış olması iy
