Eve döndüğümüzden bu yana bir hafta geçmişti. Bu süre zarfında hayat sanki bir yandan normale dönmeye çalışıyor, bir yandan da hâlâ eski kırıklarımı toplamaya çabalıyordu. Ahmet, mahkemeye sevk edilmiş ve tutuklanmıştı. O karanlık, tehditkâr varlık artık hayatımızdan çıkmıştı, bıraktığı izler de yakında silinecekti. Kendimi iyileştirecektim.
Selin neredeyse her gün uğrayıp beni kontrol ediyordu. Konuşmalarımız sırasında Elif'in kardeşiyle irtibatta olduğunu öğrenmiştim. Elif'in durumu epey ağırmış; hâlâ hastanede kalıyormuş. İçimde ona karşı hep bir nefret olmuştu. Ancak yaşadıklarını duyduğumda içimde bir yerlerin burkulduğunu hissettim. Ne kadar sevmesem de, Ahmet'in kurbanlarından biri olduğu gerçeği değişmiyordu. Onun yaşadığı acı benim düşmanlığımı anlamsızlaştırıyordu.
Demirkan ise
