Kendime geldiğimden beridir ağlıyordum. Annemler bayıldığımda beni ayıltmak için çok çabalamışlar. Yaklaşık 10 dakika kadar baygın kalmışım. Beni taşıyamayacakları ve fazlaca korktukları için babamı ve Murat Amcayı aramışlar.
Şu an karşımda konuşmamı bekleyen ailem beni geriyordu. Zaten anlatacaktım her şeyi ama bu şekilde olması beni inanılmaz bir çıkmaza sürüklüyordu. Sadece ağlamalarımın hafiflemesini bekliyordum. Kriz geçirmiş gibi ağlamış kendimi kaybetmiştim. Çalan telefonumla hemen ekrana baktım. Arayan ağabeyimdi. Korkuyordum başıma geleceklerden duyacaklarımdan inanılmaz derecede korkuyordum. Bekletmeden ağabeyimin telefonunu açtım.
“Ağabey lütfen bana iyi bir haber ver.” Kerim’in iyi olduğunu duymaya ihtiyacım vardı. Mert şerefsizi umrumda değildi. Ben sadece sevgilimi düşünüyo
