Barlas'ın Anlatımından Devam
Yılmaz albayla aynı arabada karargaha gitmek fazla gericiydi ama hiç konuşmamıştı. Ben de bir şey diyememiştim haliyle.
Karargaha geçtikten sonra o direkt odasına geçmişti. Ben de odamıza geçip dolabımı açtım. Kamuflajlarımı çıkarıp yatağa bıraktıktan sonra üzerimdeki tişörtü indirdim. Aynada kendimi görünce dönüp baktım. Göğsümde ve karnımda yer yer morarmalar vardı. Aynaya yaklaşıp arkamı dönüp başımı çevirdim. Sırtım da pek farksız sayılmazdı. "Aslanlarım be, elleri baya iyiymiş."
Beni döven askerleri övme işim bitince elimi kemerime götürdüm. Tam açacakken kapı açıldı. Başımı kaldırdığımda Kerem'le göz göze geldim. "Siktir... Derinin rengi değişmiş resmen."
Güldüm. "Abartma be."
Kapıyı kapattığında pantolonumun fermuarını açıp indirdiğimde Kerem yaklaş
