Barlas'ın Anlatımından Devam
Hastaneye gelince muayene odasına geçmiştik Ozan'la beraber. "Lan oğlum valla bir şey değil bu."
"Olsun komutanım. Bir dikiş atılsın. Enfeksiyon kapmasın. Salih daha yoğun bakımda zaten."
Nefesimi bırakıp güldüm. "Dikiş atıla atıla her yerimiz yamalı gibi oldu."
"Eee, bizim mesleğin tek dezavantajı da bu." elini karnına götürdü. "Benim yara izi hâlâ duruyor ya. Kızlar beğenmeyecek sonra."
Hemşire odaya girdiğinde konuştum. "Yok lan beğenen beğenir yine."
Hemşire konuşunca ona döndük. "Ceketinizi ve tişörtünüzü çıkarın lütfen."
"Tabi."
Hızlıca ceketimi çıkardıktan sonra tişörtümün tek kolunu çıkarıp kolumu uzattım. Hemşire şaşkın bir şekilde vücuduma baktı. "Bu yaralar nasıl oldu? Hepsi yeni görünüyor."
"Kayınbaba dayağı yedi." Ozan sırıttığında ona dön
