Barlas'ın Anlatımından Devam
Tekrar karargaha dönüp üzerimi değiştirdikten sonra Yılmaz albayın odasının önüne gelip derin bir nefes aldım. Kapıyı tıklattıktan sonra bekledim. "Gel."
Yılmaz albayın sesiyle içeri girip selam verdim. "Komutanım?"
"Geldin mi deli kurt. Geç otur."
Sandalyeye oturup albaya döndüm. "Bugünki davranışım yüzünden özür dilerim komutanım. Bir anlığına kendimi kaybettim. Bir daha asla olmayacak."
"Muhtemelen olacak. Şu kısacık zamanda seni çok iyi tanıdım Barlas."
Bir şey demedim. Çünkü haklıydı. "Cezam neyse çekmeye hazırım komutanım."
"Cezan ağır Barlas." önündeki dosyayı uzattı. "Bazı insanların cezası bilmektir. Sen de bileceksin."
"Anlamadım komutanım."
"Uzun zamandır bu yükü tek başıma taşıyordum. Ve artık senin de bilme zamanın geldi."
Dosyayı masanı
