Barlas'ın Anlatımından Devam
Kapıyı anahtarımla açıp içeri girdiğimde mutfaktan mis kokular geliyordu. "Hayatım?" salonda kimse yokken mutfağa geçtim.
"Azra?" ayaktaydı yine. "Azra'm ne yapıyorsun sen?"
Tezgaha yaslandı. "Masayı kuracaktım şimdi."
Karşısına geçtim. "Güzelim ben sana yerinden kalkmayacaksın demedim mi? Neden dinlemiyorsun beni?"
"Yürüyebiliyorum çünkü Barlas. Hem yürümek de iyi geldi."
"Esila nerede? Niye yardımcı olmuyor sana?"
"O şimdi gitti, Ozan'a yemek götürüp gelecek."
Kaşlarımı çattım. "Niye o götürüyor yemek? Beni bekleseydiniz ya."
"Barlas, şu kıskançlık işini bıraksan mı artık? Ozan ve Esila arkadaş sadece."
"Zaten sadece arkadaş olabilirler. Ama yine de o götürmesin yemekleri bir daha."
Elini göğsümün üzerine getirip konuştu. "Yani anlamıyorum
