Barlas'ın Anlatımından Devam
Sabahı zor ettikten sonra Azra ve Esila'yı yalnız bırakıp hastaneye gelmiştim. Gece haberi gelmişti, ameliyattan çıkmıştı ama yine de onu görmem lazımdı.
Odasının kapısını çalıp içeri girdim. Umay ve Ozan da içerideydi. "Kerem?"
"Komutanım." kalkmaya çalıştığında elimi kaldırdım.
"Yat oğlum yat, kalkma."
Tekrar uzandığında yatağın ucuna oturdum. "Nasıl oldu bu?"
"Komutanım biz geçen ki köye gitmiştik." eliyle Umay'ı işaret ettiğinde Umay başını eğdi. "Yani arabam olduğu için rica etti benden. Ben de götürdüm. Onu beklerken de vuruldum işte. Adamlar beni öldürmek için ateş etti ama kalbimin sağda olduğunu hesap edemediler tabi."
Başımı salladım. "İyi ki kalbin sağda lan." derin bir nefes aldım. "Öldüğünü düşünüyor olmalılar. " kaşlarımı çattım. " Ama Umay
