37, Mevzu Derin
Şubat'ın neredeyse bitmek üzere olmasıyla Bingöl'ün hava şartları önceki günlere nazaran daha sıcaktı. Bu şehirde nadiren görülen güneş, tüm ışığıyla hastane odasından içeri yansıyordu. Gözlerini kırpıştırarak aralayan Verda bir süre öylece olduğu yerde kaldı. Uyanmak istemiyordu, henüz çok erkendi. Lakin gözüne gözüne yansıyan ışıkla bu pek mümkün değildi. Yanağını yaslandığı gövdeye biraz daha gömdü, yetmedi kıvırcık saçlarını da yüzüne doğru kapattı. Böyle daha iyiydi. Tatlı uyku onu tekrar hapsederken, aradan çok geçmeden yeniden uyanmak durumunda kalmıştı. Yüzünden çekilen saçları geri yüzüne koyarak uyumayı denedi. Bu döngü bir kaç kez tekrarlandığında huysuz mırıltılarla gözlerini araladı, bakışlarını kaldırdığında ise tüm bu uykusuzluğunun sebebi olan nişanlısını, koca bir gülüms
- Yazar
