Askeriye koridorlarında topuk sesim yankılanırken gözüm kara, duruşum dikti. Bir gün olmuştu, Saadettin dünden beri nezarethanedeydi. Bu sabah evime çağırdığım dünkü ekibime durumu detaylıca anlatmıştım, eski hukuk ekibinden de haberleri olmuştu. C'ye göre asıl ilgilenmemiz gereken nokta onlardı. Her ne kadar istemesem de onlara da tamamen masum gözüyle bakamazdım. Kurtlar sofrasındaydık, kimin ne çıkacağı asla belli olmazdı. Nereden nasıl bulduklarını anlamadığım fakat artık sorgulamadığım bir bilgi vermişlerdi; Saadettin ve ben askeriyede göze batıyorduk. İki kişi onun hakkında şüpheli bir durum olduğunu söyleyerek ifade vermişti. İsimlerini de vasıflarını da aklımın bir köşesine not almıştım, gözüm üzerlerinde olacaktı. Ama merak ettiğim nokta neden sadece Saadettin'in içeride olduğuydu

