35, Güneş
Kısık bir sesle kendince mırıldanan Candar, ayağıyla yanında oturan Esin'i dürttü. Herkesin yüzü asık, morali bozuktu. Kolay değildi şehit vermek, yaşamaları uğruna savaştıkları insanları kaybetmek. Dün kızlar evlerine dağılmış, diğerleri askeriyede yataklarında dört dönmüşlerdi. Uyku yoktu, duygu yoktu. Soğuktu duvarlar, tıpkı ölümle tanışan kalpler gibi. Sabah uyanmış, yapacak hiçbir iş bulamayınca zorla timi izin gününde bir araya toplamıştı. Dışarı çıkmaya ikna etmek güç olsa da hepsi bir şekilde kabul etmişti. Fakat herkes başka bir şeyle ilgileniyordu. "Ne var be?" oldukça ters şekilde yanıtladı arkadaşı. "Hadi sohbet edelim." tatlı ricası karşısında göz devirerek önüne dönen kadınla derin bir nefes verdi. "Ben bi kayınbabama yemek götürüp geliyom." yüksek sesle video kaydıran Bura
- Yazar
