9. BÖLÜM
Yazardan Selim
Selim, bahçenin köşesindeki gölgede durmuş, Hare’nin bir çiçeğin etrafında usulca dolaşmasını izliyordu. Gözlerini ondan ayıramıyordu. Hare, kendisine hiçbir zaman fazla yakın olmamıştı. Hatta çoğu zaman, Selim ne kadar samimi olmaya çalışırsa çalışsın, mesafesini korumayı başarmıştı.
Ama Selim için bu durum daha da büyüleyiciydi. Onun sessizliği, çevresine ördüğü görünmez duvarlar... Bunların hepsi Hare’yi daha gizemli ve ulaşılmaz yapıyordu.
“Ne düşünüyorsun Selim? Saçmalıyorsun. O sadece bir bahçıvan,” diye mırıldandı kendi kendine. Ama bu düşünceyi her seferinde geri itti. Hare’nin sıradan biri olmadığını hissediyordu. Onun gözlerindeki dikkat, hareketlerindeki titizlik, konuşmalarındaki ölçülü tavır... Bunlar bir hizmetkâra ait özellikler değildi.
Selim,
