"Nasılsın baba? Üşüyor musun orada? Hep sıcacık olurdu ellerin. Ne zaman üşüsem sana sığınırdım. Büyük ellerinle küçücük ellerimi ısıt diye. Şimdi kimse ısıtmıyor ellerimi. Sensizlik çok ağır baba. Benim tek ailem senmişsin de bilememişim. Ben kime sığınacağımı bilemedim baba. Kimsesizlik çok ağır." Hızlıca yüzümde mesken tutan yaşları silip gülümseme ile okşadım toprağını. Ben babamın güçlü kızıyım çünkü.
"Sen üzülme babam, mutlu olacağım. Bana kimsenin dokunmasına izin vermeyeceğim. Ben senin kızınım çünkü. Üzülme sakın, yanımda benimle birlikte yürüyen kalbi güzel insanlar tanıdım. Senin yokluğun hiçbir zaman dolmasa da, güç alacağım en büyük dayanağım hep yanımdasın. Varlığını hep hissediyorum babam." Ne zaman kendimi yalnız hissetsem Babamın elini hep omzumda hissettim. Belki de bu y
