Fatih sabahın ilk ışıklarına kadar caminin içinde yarasına merhem olacak duayı aradı. İstedi. Çokça verenden, kapısına kadar geleni eli boş geri çevirmeyenden istedi. İstediğini vereceğinden şüphe olmayandan istedi. Sırtını sıvazlayan manevi eli hissedip de ruhu durulana kadar akıttı gözündeki yaşlarla beraber kalbini kurutan ne kadar bencil duygusu varsa hepsini. Bize şer gibi görünen her olayda gizlediğin hayrına talibiz Allah'ım..
Kalbini dualarının inşirahına yaslayıp hastanenin yoluna düştü. Griden hallice mavi renkli etrafına soğuk ve karanlık bir hava yayan devasa binanın girişinde babasını ve Levent'i konuşurken gördü. Biraz ileride annesini de kızların yanında görünce sorgular gibi bir bakış attı arkadaşına. Levent adamı sağ salim görmenin de rahatlama ile gevrekçe yüzüne yayılan
