Arabadan indiğimde ayaklarımın yere bastığını hissettim ama sanki bedenim biraz geriden geliyordu.
Yorgundum. Günün ağırlığı omuzlarıma çökmüştü. Konağın demir kapısından avluya adım attığımız an serin hava yüzüme vurdu ama zihnimi toparlamaya yetmedi.
Tam o sırada yaşlı bir kadın ile göz göze geldik.
Avlunun ortasında, bastonuna yaslanmış yaşlı bir kadın duruyordu. Siyah şalını omuzlarına düzgünce almış, dimdik duruyordu. Duruşunda sertlik yoktu ama alışılmış bir yaşlılık hali de değildi. Güçlüydü. Sessiz ama etkileyici.
Civan’ın adımları yavaşladı.
Ben de durdum. Kadının bakışları bana çevrildi. Başımı eğmeden, saklamadan beni baştan aşağı süzdü. Ne rahatsız ediciydi ne de sıcak. Daha çok ölçer gibiydi.
Kalbim hızlandı.
Kim olduğunu bilmiyordum ama önemli biri olduğunu hissediyord
