Kendi kendini nasıl bir ikileme sürüklediğini bilmiyordu. Farkında olmadığı için değil aslında, farkında olduğunu biliyordum ama görünüşe göre o sadece umursamıyordu. Karşısındaki ben değildim, Alperendi. Benim duygularım beni ele geçirdiği zaman gözüm kimseyi görmüyordu. Bu yüzden savaştığı kişi Alperen’di. Fakat bu konuda, en azından bu konuda kimse siyah gözlü katili yenemezdi. Yanlış olduğunu bile bile yine ona hak verirdim.
Beni güçlü bir hale getiren siyah gözlerin içinde boğulacağımı bilsem yine oraya adım atardım. Çünkü onun beni güçlendirme şeklini seviyordum.
Tüm bunları bir parantezin içine sakladığımızda geriye ben ve Umut kalıyorduk. O, benim savaştığımı düşünüyordu. Ben ise ona bir şans verebileceğimi sanıyordum. Henüz çok gençtik, hiçbir şeyin farkında değildik.
Beraber g
