Yavaşça doğruldum, odadan çıkıp mutfağa yöneldim. Küçük bir kahvaltı hazırlamak istiyordum. Belki bu sabah, her şey güzel başlayabilirdi. Belki artık daha az kavga eder, daha çok severdik birbirimizi.
Ama tam mutfağa adımımı attığım anda, kapı sesiyle yerimde irkildim. Sert ve ısrarlıydı. Bir an duraksadım. Sabahın bu saatinde kim gelebilirdi ki?
Kalbim çarparken kapıya yöneldim. Parmaklarım kapı koluna uzanırken içimde tarifsiz bir huzursuzluk oluştu. Kapıyı açtım.
Ve karşımda Melis. Kubilay’ın eski sevgilisi
Bembeyaz bir elbise giymişti. Gözlerinde bir şeytanın gülümsemesiyle bana baktı. Göz göze geldiğimiz anda içimde bir şey düştü, paramparça oldu.
“Ne istiyorsun?” dedim sertçe, sesi bastırmaya çalışarak.
Kollarını göğsünde kavuşturdu. “Kubilay’la konuşmam gerek,” dedi ukalaca. “
