Söylediğim sözlerin ardından Zeno'nun gözleri büyüdü. Bunu beklemediği o kadar açıktı ki... Griler şeffaf bir şekilde mavilerimin önünde parlıyordu.
-"Ne dedin sen?" Dişlerimi dudaklarıma bastırdım yaramazlık yapan bir çocuğun çekingenliği gibi.
-"Seni seviyorum dedim sevgilim." Dediğimde ancak zihnine idrak ediyordu. Gülümsedi. Hemde öyle böyle değil kocaman, gamzelerini göstere göstere.
-"Bunu ne kadar çok bekledim ben bir bilsen." Avuçlarını boynuma bastırıp çenemi dikleştirdi. Beni bir anda öyle tutykuyla ve aceleci öpüyordu ki sanki sıkı tutmasa elinden kaçacak bir kuş gibi hassas davranıyordu. Öpücüğüne karşılık verdim. Kolumu boynuna dolayıp kendime daha çok çekerken ellerini bu defa belime götürüp beni daha da kendine çekti. Bacaklarımın arasında duran bedeni o kadar kışkırtıcı
