Ona söylediğim o sözlerin ardından Rüzgar'ın kaşları daha da çatıldı. Hele Andrea'yı yanıma çekip kolumu onun beline dolayınca. İsmi gibiydi esiyordu adeta ve gözleri patlayan bir volkandı sanki
-"Ne?" Ona şaka yapmak hiç aklımda yoktu aslında ama tepkisi komiğime gitmişti.
-"Aramızda kalsın lütfen. Hazır Zeno'da yanımdan gitmişken fırsat bulduk buraya geldi. Yoksa görüşemiyoruz. Nasılda özlemişim." Andrea'ya dönüp çenesinden tuttum ve kendime doğru çekip yanağından öptüm.
-"Bebeğim benim." Andrea bana uyum sağlayarak kolunu omzuma sardı ve şakağımdan öptü.
-"Bende bebeğim." Rüzgar alev saçan gözlerini mavilerime dikmiş ve aceleyle yattığı yerden doğrulmaya çalıştı. Andrea'ya baktı.
-"Çek lan o elini kızın üzerinden." Bana döndü sonra. Sağlam koluyla kolumdan tuttu.
-"Sende geç şöyle
