Zeno'nun ardından öylece bakakaldım. Mağlubiyetin verdiği o hüzünle arkasından mutsuzca baktım. Oysaki benim planlarım daha farklıydı. Bunları farklı bir zamanda yapacak olmak biraz canımı sıksa da yapacak bir şey yoktu. Bende hızla onun peşine takıldım. Bir anda gürültülü bir kükreme sesi duyunca gözlerim korkuyla açıldı. Olduğum yerde kalakaldım. Bu ormana girmek beni her zaman ürpertiyordu. Kaplanın buralarda olduğunu bildiğim için istemsizce geriliyordum. Bazı geceler kaplanın kükremesini duyuyordum. Sesi bile korkmama yetiyordu. Sanki camı açsam üstüme atlayacak yada kapıyı aralasam koridorda karşıma çıkacak gibi hissediyordum. Onun varlığı yanlışlıkla abimlerin bahçesindeki aslanın kafesine girdiğim zamanı hatırlatıyordu bana. Zeno'ya yetiştiğimde etrafı kolaçan ederek yanında yürüyo
