Akşam evdenin her köşesinde ayrı bir telaş vardı. Üzerimi değiştirip direkt mutfağa girdim. Ben gelmeden önce yemeklerin çoğu hazırlanmıştı.
"Evlenen Mayda, sabahtan akşama kadar çalışan Simay. Öldüm bir gelir yardım eder insan."
Simay'ın konuşmasını aldırmadan masayı hazırlamaya başladım. Salona kocaman, güzel bir akşam yemeği masası hazırladık. Herkes koltuklara oturmuş sohbet ediyordu.
"O değilde baba. Sen bu zamana kadar kızını kimseye vermeyen Neco şimdi nasıl oldu da onay verdin ben anlamadım." abimin konuşmasına herkes güldü, babam kızgınca abime baktı. "Pardon Necati bey diyecektim."
"Giray'ı tanıyorum." ailede herkes meğer Giray'ı tanıyormuş bir ben bilmiyorum. "Semiha ile hastaneye gelmiştik, belim çok ağrıyordu." İzmit küçük bir şehir olduğu için babamı İstanbul'a sevk etm
