"Sen önce bir kendine gel istersen." Kollarımı kurtarmaya çalışarak geri bir adım attım.
İnatla oda bana karşı bir adım attı. "Ben kendimdeyim zaten."
Bu adam biraz önce sinirli değil miydi? Şimdi neden gülüyordu.
"Kollarımı bırakır mısın?" Rica edersem belki beni bırakabilirdi.
Yüzünde ki gülümseme ile kollarımı serbest bıraktı. Tam kendimi geri çekecekken bu sefer kollarını belime dolayarak beni kendine çekti.
Yavaş yavaş yaklaşarak boynuma minik bir öpücük bırakınca gözlerimi kapadım. Sanırım artık benden bu kadardı, daha fazla karşı koyacak halim kalmamış gibi hissediyordum.
"Seni çok özledim Helena." Kafasını saçlarımın arasına gömerek konuşmuştu. Çok güzel kokuyordu şerefsiz, sarhoş edecek kadar güzel.
"Beni bırakır mısın?" Bırakmaması tercihimdi elbette ama bu kadar çabuk tes
