Narin, hemşirenin gösterdiği küçük bekleme alanına geçti. Duvarlar açık maviye boyanmıştı ama burası ona boğucu geldi. Gömleğinin yakasını çekiştirdi, oturduğu sandalyede huzursuzca kıpırdandı. İçinden “Bunları yaşamak zorunda olmamalıydım…” diye geçirirken, hemşire elinde dosyayla geri döndü.
“Buyurun, tahlil için şu odaya geçelim.”
Koridorda yürürken Narin’in kalbi hızlandı. Ultrason odasına girdiklerinde cihazın soğuk metal görüntüsü bile onu geriyordu. Hemşire kibar bir sesle hazırlanmasını söyledi. Narin, bu sürecin aslında acısız olduğunu biliyordu ama asıl acı, Boran’ın ona güvenmemesi ve sırf çocuk meselesi yüzünden bu muameleyi görmesiydi.
Kafasında Fatıma’nın söyledikleri yankılanıyordu. “Asıl sorunlu olan Boran.”
Bunu düşündükçe boğazı düğümlendi, ama gözyaşlarını t
