Boran’ın telefonu masanın üzerinde titrediğinde, elini dosyalardan kaldırıp ekrana baktı. Arayan, konağın yardımcılarından biriydi.
Açtığında telaşlı ama neşeli bir ses geldi karşıdan. “Beyim, acilen konağa gelin. Delal Hanım’ın size bir sürprizi var.”
Boran kaşlarını hafifçe çattı, sandalyesinden doğrulurken dudaklarından belli belirsiz bir “Allah Allah… Hayırdır?” cümlesi döküldü. Ceketini sandalyenin arkasından alıp hızlıca giydi, masasındaki belgeleri toparladı. Kapıya yönelirken zihninde bin bir ihtimal dolanıyordu.
Konağın avlusuna adım attığında, olağan gündelik koşturmanın aksine, herkesin bir arada toplandığını gördü. Hizmetçiler, aile fertleri, hatta uzaktan bakışan köyden birkaç tanıdık… Herkes merakla birbirine bakıyor, fısıldaşıyordu.
Boran avlunun ortasına doğru
