Rojda, kahvaltıdan sonra kendini toparlamaya çalışsa da yüzündeki solgunluk hâlâ geçmemişti. Sofradan kibarca izin istedi. “Müsaadenizle hanımım… biraz istirahat etmek istiyorum.”
Delal Hanım kaşlarını çatıp onu baştan aşağı süzdü ama bir şey söylemedi, sadece elini hafifçe salladı.
“Git bakalım, dinlen biraz.”
Rojda, ağır adımlarla merdivenlerden çıktı. Her basamakta başı biraz daha dönüyor, karnındaki tuhaf his artıyordu. Odasına girdiğinde perdeyi aralayıp içeri hafif bir ışık süzdürdü. Yatağın kenarına oturdu, derin bir nefes aldı. Midesi hâlâ bulanıyordu ama asıl kafasını karıştıran başka bir şey vardı.
Bir süre öylece oturdu, sonra yavaşça yatağa uzandı. Gözleri tavanda dalıp gitmişti ki kapı hafifçe tıklandı.
“Gel.”
Kapı aralandı ve içeri Delal Hanım girdi. Üzer
