Zelal’in Ortadan kaybolmasından sonra Mirza ve Güneş konağa dönmüşlerdi. Salonda babasıyla yalnız olan genç adam öfkeden yerinde duramıyordu. “İnanamıyorum ya!” dedi. “Kadın o kadar adamı atlatıp kaçtı gitti.”
Reşit ağa salonun ortasında dolanıp duran oğlundan oturmasını istedi. “Olan oldu artık. Yapacak bir şey yok” dedi. “Çocukları burada. Nasıl olsa konağa dönecek. Geldiğinde hesabını sorarız.
Mirza babasını duymuyor gibi kendi kendine konuşuyordu. “Korumaların arasında hala Vahit’e sadık olan birileri var. Zelal gibi bir salak, kuş kadar beyniyle bu kadar adamı atlatamaz” dedi ve düşündü. Kendisi ve Vedat restoranın giriş kapısında bekliyorlardı. Diğer dört adamı arka çıkış kapısına dikmişti. Cebinden telefonu çıkartıp koruma ekibin başındaki adamı aradı. “Vedat hariç bu akşam biziml
