BÖLÜM 33

3926 Kelimeler

Lizge DURMUŞ Şu anda Esat’ın arabasında oturmuş nereye gittiğimizi bilmeden yolu izliyorum. İşin tuhafı buraya nasıl geldiğimizi bile anlayamadım. Esat mesainin bitmesine 15 dakika kala gelip apar topar beni işten çıkardı ve arabasına tıkıp yola koyuldu. Ne kadar sorsam da nereye gittiğimizi söylemeyince bende pes edip arkama yaslandım ve beklemeye başladım. Yarım saattir yoldayız ve benim nereye gittiğimize dair hiçbir fikrim yok. Ne kadar da harika dimi? ‘Fıstığım neden konuşmuyorsun?’ Diyen öküzcüğe cevap vermedim. Ne olur sanki nereye gittiğimizi söylese! ‘Konuşmayacak mısın güzelim?’ İnat ettim işte konuşmayacağım! ‘Öyle olsun fıstık.’ Deyip sustu. Oh olsun sana! Biraz daha gittikten sonra villaların olduğu bir sitenin içine girdik. En sondaki 2 katlı evin önüne arabayı park ett

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE