Baran SOYHAN
Saatlerdir arabanın içinde, Akasya'ların evinin köşesinde bekliyorum ama ne gelen var ne de arayan. Az kaldı kafayı sıyıracağım. Hayır biliyor evhamlı olduğumu, merak edeceğimi neden bir haber vermiyor ki! Ah boncuk ah delirteceksin beni! Saatlerdir yaptığım gibi telefonumu elime aldım boncuğumu aramak için ama yine vazgeçip geri bıraktım. Arayıp zor durumda bırakmak istemiyorum. Belki abisi yanındadır ya da hala konuşuyorlardır. Ama insan en azından bir mesaj atmaz mı? Yok yok benim bu küçük hanımla bir konuşma yapmam lazım. Ben kendi kendime kafayı yerken telefonumun sesiyle kendime geldim. Heyecanla telefonu elime aldığımda gördüğüm isimle kaşlarımı çattım.
'Efendim Esat.'
'Baran neredesin sen? Saat kaç oldu gelmedin eve.'
'İşlerim vardı annecim ondan gelemedim.' Esat b
