Baran SOYHAN
Boncuğumu tamı tamına 48 saat 23 dakikadır göremiyorum ve kafayı yemek üzereyim! Bu küçük kadın ne ara benim her şeyim oldu bir türlü anlayamasam da iyi ki oldu. Bir de onsuzluk olmasa! Çıldırmanın kıyılarında gezmeme rağmen bu işi aklımla çözebileceğim için kendimi zorluyorum.
Güçlü durmak zorundayım. Boncuğum için, uçsuz bucaksız denizimin bulanmaması için. Ama lanet olsun ki hiç kolay değil! İlk akşam dışında bir daha konuşamadık da. İçimdeki şeytan gidip evi basıp güzelimi yanıma almamı söylese de bunun en çok boncuğa zarar vereceğini bildiğim için uymuyorum ona.
İki gündür bir çözüm bulmak için gece gündüz kafa patlatıyorum. Toplasan 1 saat uyku uyumadım ve ağzıma lokma sürmedim. Boncuğumun varlığı yokken içimden ne yemek geliyor ne uyumak ne de yaşamak.
Tek ümidim
