Bölüm | 40
Hayaller gerçeğe kavuşmasıyla küsmüştü. Bir anda her şeyin tersine dönmesiyle ve mutsuzluk yerini mutluluğa bırakmasıyla, domino taşları gibi sıra gelen mutsuz ve samimiyetsiz hayatlar sanki yok olup gitmişti. Önemli olan o sınırı kırabilerek dışına taşabilmekteydi. Yeter ki insan o gücü kendinde bulabilsin.
Kendi değerini bilebilsin. Bazen hiçlikler arasında kaybolarak sadece bir boşlukta asılı kalıyorduk. Bazen hayatı başa sararak mutlu olduğumuz ana gitmek ve oradan tekrar başlamasını bilmek lazımdı. Bazense hiç umursamayarak, sözcükleri yutmak en efdaliydi.
Keskin bakışlarını koridorda kendisini bekleyen beyaz va nahif kıyafetli kadına döndü. Kendisine bakarak tebessüm ediyordu. Dik durarak yanına gitti ve az önce giydiği smokinini göstermek isteyerek duruşunu bir şe
