Bölüm | 39
Göz kapakları külçe gibi aralanırken yukarı kaldırabilmek için büyük efor sarf ediyordu. Odanın içi karanlıktı. Gözleri komedinin üzerindeki loş oda ışığına giderken bulunduğu yeri algılamaya çalıştı. Hafifçe dirseklerinin üzerinde kalktığında Selin ve Arda’nın başında beklediğini gördü. Kısık sesle konuşmalarına ara vererek bakışları kendisine dönmüş ve tebessüm ederek oturdukları yerden kalkmışlardı. Hemen yanı başına oturduklarında, sessizce sordular.
“İyi misin?”
“Imm, sanırım evet. Başım ağrıyor biraz.”
Elini alnın götürdüğünde saç başlangıcındaki sargı bezine eli takıldı.
“Adama öyle kafa atmışsın ki, kendi kafanı patlatmışsın.” Dedi Arda tebessüm ederek.
“Abim nerede?” dediğinde gözleri hayal kırıklığı içerisindeydi. Onu bırakıp gitmiş miydi.
“Bu saate kadar
