Ölümün harlı nefesini ensemde hissediyordum. İçimde, derinliklerimde kaybolmuş gerçekler gün yüzüne çıkarken daha da batıyordum dibe. Açık açık bir savaşa davet edilmiştim. Sonu ölümdü. Sonu benim ölümümdü. Peki ya notta yazanlar ne derece gerçekti?
Benim sonum Kaan Barlas mıydı?
Oysa o, benim için sadece bir başlangıçtı.
Onlar benim sonumu değil, ben onların ecelini yazacaktım.
Savaşmak seçim değil, kaderdi. Kader ise benim ellerimdeydi.
Ne olursa olsun kaybeden ben olmayacaktım. Çünkü benim içimdeki güç, tek başıma herkesi karşıma almaya yeterdi. Ve dünyadaki hiçbir cehennem, beni kendi karanlığında yakamazdı.
Çünkü ben ateşin ta kendisiydim.
Kaan elindeki notu sert bir hamleyle buruşturup yere attı. Onu umursamadan yerdeki kağıdı alıp cebime yerleştirdim. Çünkü ben bu kağıda b
