Sıdıka Hanım’ın nefesi hızlanmış, gözleri adeta ateş saçıyordu. Memo'nun ardından Berfin’in karşısında tüm öfkesiyle dikilmişti. Her ne kadar bu küçük, savunmasız kıza karşı içinde büyüyen bir nefret olsa da, bir yandan da Berfin’in karşı koyan duruşu, insanı delip geçen o bakışları karşısında içten içe korku da hissediyordu. Berfin’in ruhundaki o asi, dik başlılık, Sıdıka Hanım’ın tüm kibirli dünyasını yerle bir eden bir tehdit gibiydi. Bu kız, ne olursa olsun, boyun eğmeyecek biriydi ve Sıdıka, böyle bir iradeyi ezmeye kararlıydı.
Berfin gözlerini dikti, doğrudan Sıdıka Hanım’a, acı dolu bir sesle haykırdı:
“Benim masum olduğumu biliyorsun!”
Sıdıka, dudaklarını büküp alaycı bir bakışla üzerine yürüdü:
“Sus! Tek kelime etme, küçük şeytan! Senin ne mal olduğunu biliyorum. Sana öyle
