3... 2... 1... Resetle.
Çok üzgünüm.
olmadı...
Yeniden… Resetle.
Günler, bitmek bilmeyen bir şerit gibi önümden akıyor. Kalbim dağınık bir bulut yığını gibi…
Yorgun bir vücudu, çok iyi tanırım...
Kuru dudaklarımın arasından kelimeler dökülüverdi.
Kimi eksik, kimi sessizdi. Ama hepsi gerçekti.
İç sesim yine yankılandı.
Resetle.
Her harf, bastıra bastıra yankılandı zihnimde.
Sanki beynimin duvarlarına çarpa çarpa geri dönüyordu.
Atlas tek kaşını kaldırdı, yüzüme baktı.
"Bazen oldukça ukala oluyorsun. Ve beni dinlemiyorsun, değil mi?"
Dalgın gözlerimi onun yüzünde odakladım, sesinde bir keskinlik vardı.
"Duymadım... Aklım başka yerdeydi sanırım. Ne dedin?"
Atlas ifadesiz bir suratla bana baktı.
"Aç olmasın. Biraz yürüyelim. Az ilerde bir restoran var."
Başını hafifçe eğdi, b
