Acının verdiği o tatlımsı, zehirli aroma damağımı ele geçirmişti. Yalanın kucağında teselliyi aramak mıydı bu? Yoksa kaderin sırtımı sıvazladığını varsayıp irademe ihanet etmek mi? Oysa bunlar... basit gibi görünen ama asla düşmem dediğimiz tuzaklardı. Küçümsediğim, hor gördüğüm kader şimdi bana sırtını dönmüştü. Bu düşünceler çok mu ağır geldi? O zaman çocukluğum masanın altında saklanmaya devam etsin… Ben, kaderin bana hazırladığı o iğrenç ama rengârenk kutuyu açmaya devam edeceğim.
Kanepeye uzanıyordum, neredeyse erimiş gibiydim. Kolumdan biri gevşekçe sarkıyor, parmak uçlarım halıya değecekmiş gibi boşlukta asılı duruyordu. Siyah kazağım omzumdan kaymış, açıkta kalan tenimin kremsi rengiyle karanlık kumaş arasında sert bir kontrast yaratmıştı. Saçlarım, geceyi andıran koyu bir bulut g
